Daha önceki yazılarımızdan birinde değindiğimiz gibi İtalyan mimarisi bir tür kimlik sorunu yaşamakta. Bunun sebeplerinden biri, bizce, İtalyan tasarım tarz ve felsefesinin dayandığı özellikler olan güzellik, zerafet ve tutku giderek günümüz insanının tüketme hırsıyla yüzyüze geliyor ve bu noktada bir çelişki yaşanıyor. Kahve fincanlarından, patates soyacaklara kadar herşeyde kendini gösteren mükemmelliyet tutkusu orta yolun yolcusu tasarımlara uygulanamamakta. Adeta bir asalak gibi tarzı etkileyen bu eğilime sanki cevap verir gibi, kuzey doğu İtalya’da bu çatı katını tasarlamışlar.



Mimar, 1960’lı yıllara özgü dış hatları kullanarak yapının kimliğini bu çerçevenin içini işleyerek belirlemiş. Böylece, tamamen kendine özgü bir form ortaya çıkmış oluyor ve aynı zamanda orijinal binanın şahsiyeti de korunuyor. Basit geometrik şekiller, değişim geçirerek bambaşka görünümler kazanıyorlar ve birlikte o muhteşem güzellikteki dış cephe örtüsünü oluşturuyorlar. Ahşap kalaslar ile bunların içine konumlandığı çelik çerçeveler binanın konumladığı coğrafyadaki yükseltilerle uyum sağlamaktalar. Böylece, iç mekanın ferah karakteri de belirlenmiş oluyor.

Evin daha özel alanları adeta sıkıştırılarak en özel köşelere konumlandırılmak istenmiş gibi durmaktalar; adeta özel olmalarından dolayı, özelliğin korunmasına yardımcı olmak amacıyla böyle yapılmış gibi bir izlenim ediniyoruz. Daha açık, sosyal kullanımlı yaşama alanları ise daha alçak ve sakin bir üslupla çalışılarak daha düzgün ve düzenli bir yerleşim sağlamaktalar. Ancak, tabi ki tartışılabilir, ama, evin en güzel ve en akıllıca planlanan bir özellği de, dışarıdan içeriye dolan ışığı adeta süzerek dengelemesi, diyebiliriz. Binayı saran ahşap duvarlardaki küçük açıklıklar küçük ışık hüzmeerinin içeri adeta sızarak girmesine olanak tanıyor. Sabah saatlerinde, kare biçimlerin keskin açıları oldukça belirgin oldukları için hemen algılanabilmekteler. Ama, öğleden sonra saatlerine gelindiğinde, ışık daha eğimli geldiği için hüzmeler uzuyor, gölgeler yumuşuyor ve tümü birden daha sıcak, daha yumuşak ve sakin bir ortam yaratıyorlar. Yapıda gerekleştirilen bu mimari ikilem, Italyan mimarisine özgü kendine güvenin ve biraz da haklı gururun ifadesi olmalı. İtalyan tasarımı hakkında soruların ortalıkta dolaştığı bir dönemde, bu ev, mutfağınızda her gün kullandığınız küçük bir ev aletinde kendini ifade etmek için çabalamak yerine, İtalyan tasarımının hala yapacak ve yaratacak çok eserleri olduğunu kanıtlarcasına yükseliyor. Matt Hussey

( Bu veya benzeri bir konu için - şirketinize,markanıza veya kendinize ait... ya da tanık olduğunuz - Türkiye’den dünyaya ulaştıracağımız “cool” bir haberiniz ve görüntünüz varsa lütfen bize  Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır adresinden ulaşin )

Paylaş -

Delicious

Technorati

Digg

Stumble